حتما همه شما تا به حال تجربه ي اتصال به اينترنت را داشته ايد و كم و بيش اطلاعاتي راجع به اين موضوع داريد. براي آشنايي بيشتر شما نكاتي هر چند مختصر در مورد شبكه و قطعات مورد نياز در آن خواهيم گفت. همان طور كه مي دانيد اينترنت، متشكل از شبكه هايي است كه هر يك ازطريق مسيرهايي به ديگري متصل هستند. اين مسيرها تبادل اطلاعات را ميسر مي سازند. اتصال به اينترنت به معني دستيابي به اين مسيرها است. حال براي اين كه اين شبكه ها كه شامل هزاران كامپيوتر هستند بتوانند به درستي با هم در ارتباط باشند به وسايل و قطعات ويژه اي مثل هاب، تكرار كننده، مسيرياب و ... نياز است. اما براي اينكه بدانيد وظيفه هر يك از اين وسيله ها چيست ادامه ي مطلب را بخوانيد. كابل BUS: در شبكه هاي محلي اترنت اوليه براي ارتباط از كابل كواكسيال استفاده مي شد. (اين كابل ها همان كابل هايي هستند كه براي اتصال آتن به تلويزيون استفاده مي شوند و شما هم حتما ديده ايد. ) اين كابل از يك كامپيوتر به كامپيوتر ديگر رفته و تمام دستگاه ها را به هم متصل مي كند. بنابراين هر سيگنالي كه در كابل Bus وجود دارد در تمام دستگاه ها قابل مشاهده است. اين روش ساده ترين روش ايجاد شبكه ي كامپيوتري است. البته در ظاهر ساده به نظر مي رسد اما در واقع پر از اشكال است. چون وقتي كه تعداد سيستم ها زياد مي شود، كار كابل كشي بسيار پر زحمت است. تازه وقتي بخواهيد دستگاهي را از مدار خارج كنيد و يا يك دستگاه جديد به شبكه اضافه كنيد مشكلات ظهور مي كنند. البته امروزه به ندرت مي توانيد يك شبكه محلي LAN پيدا كنيد كه با كابل كواكسيال درست شده باشد. Hub : به طور خلاصه بايد بگوييم هاب يك جعبه است كه داراي تعدادي ورودي بنام پورت (Port) مي باشد. تعداد اين ورودي ها بسته به تعداد كامپيوترهايي است كه مي خواهيم در يك شبكه باشند. مثلا اگر در يك شركت تمام كامپيوترها در شبكه باشند، در هر طبقه يك هاب قرار مي دهند و تمام دستگاه هاي آن طبقه با كابل به هاب مورد نظر وصل مي شوند كه بعد هر كدام از اين هاب ها به طريقي به كامپيوتر سرور متصل مي شوند. اگر اطلاعاتي به داخل اين جعبه آمد توسط كابل وارد تمام كامپيوترها مي شود. شايد بگوييد پس چه فرقي بين اين روش و روش اوليه وجود دارد؟ در جواب بايد گفت بزرگترين فرق در اين است كه شما مي توانيد هر زمان كه بخواهيد به راحتي يك كامپيوتر جديد را با اتصال به اين جعبه به شبكه اضافه كنيد و يا با خارج كردن كابل يك دستگاه از اين جعبه آن را از شبكه خارج كنيد بدون اين كه كل شبكه تحت تاثير قراربگيرد. اكثر هاب ها يك چراغ نمايشگر دارند كه نشان مي دهد هر كابل به خوبي دستگاه را به شبكه متصل كرده است و يك چراغ ديگر وضعيتي را نشان مي دهد كه 2 سيستم سعي مي كنند در يك زمان اطلاعات را به اشتراك بگذارند و در نتيجه باعث تصادف داده ها (Data Collision) مي شوند. به طور كلي هاب به دو دسته تقسيم مي شود: 1.Active: اين نوع هاب، سيگنال هايي را كه از درون آن مي گذرند تقويت مي كند. 2.Passive: اين هاب هيچ عمل تقويتي روي سيگنال انجام نمي دهد و صرفا آن را از خود عبور مي دهد. در مسافرت هاي طولاني زياد بودن طول كابل باعث ضعيف شدن سيگنال مي شود و با تقويت آن، قدرت اوليه را به آن برمي گرداند. نوع ديگر از هاب ها وجود دارد كه هوشمند ناميده مي شود كه به مسئول شبكه اجازه كنترل از راه دور اتصالات را مي دهد. تكرار كننده(Repeater): اين وسيله در واقع نوع خاصي Hub است كه فقط داراي 2 پورت است. كار آن تقويت سيگنال هاي بين دو شبكه يا سگمنت هاي يك شبكه كه فاصله ي زيادي از هم دارند مي باشد. مثل هاب هاي داراي 2 نوع Passive و Active مي باشد. نوع اول علاوه بر سيگنال هر چيز ديگري حتي نويز (Noise: امواج ناخواسته كه به همراه سيگنال اصلي كه داراي اطلاعات است مي باشند. مثلا در امواج صوتي نويز باعث افت كيفيت صدا و شنيدن اصوات اضافه مي شود) را هم تقويت مي كند. اما تكرار كننده ي نوع اكتيو سيگنال را قبل از ارسال بازديد كرده و چيزهاي اضافه را خارج مي كند و مثلا ديگر نويز را تقويت نمي كند. پل (Bridge): مثل تكراركننده داراي 2 پورت است و براي اتصال گروهي از كامپيوترها به كار مي رود. تفاوت آنها در اين است كه پل ليستي دارد كه نشان مي دهد در هر سمت چه كامپيوترهايي قرار دارند و به بسته هايي (در اينترنت و هر شبكه اي اطلاعات براي اينكه فرستاده شوند به قطعات كوچكتري تقسيم مي شوند، هر قطعه را بسته مي ناميم) كه بايد بطرف ديگر شبكه بروند اجازه ي عبور مي دهد. سوئيچ (Switch): تقريبا مثل هاب است اما به جاي 2 پورت داراي چندين پورت است. درون خود يك جدولي دارد و نشان مي دهد كه جه سيستم هايي به هر پورت متصلند و بسته ها را به جايي كه بايد بروند مي فرستد. برخلاف هاب سيگنال ها فقط به درون پورتي كه بايد بروند مي روند نه به تمام پورت ها. جداول (و شبكه) بايد به قدر كافي ساده باشند چرا كه فقط يك مسير ممكن براي هر بسته وجود دارد. اگر دقت كرده باشيد متوجه خواهيد شد كه سوئيچ از هاب سريعتر است چون احتياجي نيست كه هر پورت كل ترافيك ارسال و دريافت اطلاعات را متحمل شود و فقط آنچه كه مخصوص خود است را دريافت مي كند. البته سوئيچ از پل هم سريعتر است و در ضمن گران تر از هر دوي آنها. بعضي از سوئيچ ها و پل ها مي توانند براي اتصال شبكه هايي كه پروتكل هاي فيزيكي مختلفي دارند استفاده شوند. مثلا براي اتصال شبكه هاي اترنت يا شبكه TokenRing. هر دوي اين شبكه ها مي توانند به اينترنت متصل شوند. در شبكه TokenRing اطلاعات بع صورت نشانه (Token) هايي از يك كامپيوتر به كامپيوتر ديگر به صورت ستاره يا حلقه منتقل مي شوند. شبكه اترنت را هم قبلا توضيح داده ايم. اين قطعات به صورت ويژه هستند و در همه شبكه ها استفاده نمي شوند. مسيرياب (Router): مسيرياب از 2 يا چند پورت براي ورود و خروج اطلاعات تشكيل شده است در واقع كنترل ترافيك به عهده آنها مي باشد. مسيرياب را مي توان مرتب كننده ي هوشمند بسته ها ناميد. همان طور كه از نامش پيدا است، بهترين مسير را براي فرستادن قطعات به مقصد انتخاب مي كند و چك مي كند تا ببيند آيا بسته ها به مقصد رسيده اند يا نه. براساس مقصد داده ها، بسته ها از يك مسيرياب به مسيرياب ديگر از طريق بهترين راه فرستاده مي شوند. اين موضوع ياعث مي شود تا به عنوان يك وسيله قدرتمند در شبكه هاي پيچيده مثل اينترنت استفاده شود. در واقع مي توان اينترنت را به عنوان شبكه اي از مسيرياب ها توصيف كرد. انواع مسيرياب ها با جداول و پروتكل هاي مختلفي كار مي كنند اما حداقل اين كه هر مسيرياب در اينترنت بايد با پروتكل TCP/IP كار كند. Brouter: اين وسيله تركيبي از پل و مسيرياب مي باشد/(Bridgt+Router). بسته هاي محلي مي توانند از يك طرف شبكه به طرف ديگر با توجه به آدرس مقصد هدايت شوند حتي اگر از هيچ پروتكل ارسالي هم پيروي نكنند. بسته هايي كه داراي پروتكل مناسب هستند مي تواند طبق مسير خود به دنياي خارج از شبكه محلي فرستاده شوند. دروازه (Gateway): دليل اصلي پيچيدگي موضوع در وازه ها از اين حقيقت ناشي مي شود كه اين كلمه 2 عملكرد مختلف را توصيف مي كند. يك نوع آن، يك شبكه را به يك شبكه يا دستگاه هاي مختلف ديگر ارتباط مي دهد. مثلا يك شبكه از كامپيوترهايي كه به يك سيستم ابركامپيوتر IBM متصل هستند. كاربرد معمولي آن در گره (Node) يك شبكه مي باشد كه امكان دستيابي به اينترنت و يا كامپيوترهاي ديگر دريك شبكه پيچيده LAN را مي دهد. در شبكه هايي كه بيش از يك دروازه وجود دارد معمولا يكي از آنها به عنوان دروازه ي پيش فرض انتخاب مي شود. قبلا يك دروازه تقريبا شبيه به چيزي بود كه ما امروزه مسيرياب مي ناميم. سرور پراكسي (Proxy Server): اين سيستم بين يك سرور و يك كامپيوتر Work Station (يعني كامپيوتري كه به كامپيوتر اصلي يا همان سرور متصل است ) برقرار است. ملموس ترين مثال در مورداينترنت، مرورگري كه شما با آن كار مي كنيد است. اين مرورگر ظاهرا در حال برقراري ارتباط با يك سرور خارج از وب است اما درواقع به يك سرورپراكسي محلي متصل است. شايد بگوييد اين كار چه مزيت دارد؟ مزيت اول: اين سيستم باعث افزايش سرعت دسترسي به اينترنت مي شود. چون سرور پراكسي صفحات وبي كه قبلا باز شده اند را در حافظه ذخيره مي كند، هنگامي كه شما به اين صفحات احتياج داريد به جاي اينكه آن را از سايت اصلي و از محلي دور پيدا كنيد به راحتي وبه سرعت آنها را از اين دستگاه برمي داريد. حال ببينيم نحوه ي كار به چه صورت است. وقتي شما در يك شبكه ي محلي مثلا شبكه ي شركت مي خواهيد به يك سرويس دهنده در شبكه دسترسي داشته باشيد، يك درخواست از كامپيوتر شما به سرور پراكسي (سرويس دهنده ي پراكسي) فرستاده مي شود. سرور پراكسي با سرور اصلي در اينترنت ارتباط برقرار مي كند و سپس سرور پراكسي اطلاعات را از سرور اينترنت به كامپيوتر شما درون شبكه شركت مي فرستد و در ضمن يك كپي از اين اطلاعات در سرور پراكسي ذخيره مي شود. مزيت دوم: با كمي دقت مي بينيد كه سرور پراكسي به عنوان يك واسطه بين شبكه ي اينترنت و شبكه ي شركت شما عمل مي كند. به عبارتي باعث امنيت در شبكه ي داخلي شركت مي شود. چون به جاي اينكه چندين كامپيوتر در شبكه داخلي به اينترنت متصل باشند فقط يك سرور پراكسي با اينترنت در ارتباط است. امنيت شبكه از لحاظ ويروس و هك شدن... تا حدود زيادي تامين مي شود. اما اين چگونه انجام مي شود؟ معمولا در شركت ها براي محافظت از شبكه ي خود از ديواره هاي آتش (Firewalls) استفاده مي كنند. ديواره هاي آتش به كاربر در شبكه امكان مي دهند به اينترنت دسترسي داشته باشد، ولي جلوي هكرها و هر كس در اينترنت كه مي خواهد به شبكه آن شركت دسترسي داشته باشد و باعث خسارت شود را مي گيرند. ديواره هاي آتش مجموعه اي از سخت افزارها و نرم افزارهايي مثل مسيرياب ها، سرويس دهنده ها و نرم افزارهاي مختلف هستند. انواع مختلفي دارند و بسته به كاربردشان مي توانند ساده و يا پيچيده باشند.
نوشته شده در دوشنبه دوم شهریور 1388 توسط میلاد بیرانوند | لينك ثابت
|
براي اين كار ابتدا وارد Command Prompt مي شويم و در آن فرمان IPCONFIG را تايپ مي كنيم. پس از چند لحظه در زير همين قسمت تمام آي پي هايي كه در آن لحظه به كامپيوتر شما يا به شبكه Lan داخلي متصل هستند نوشته مي شود. براي مثال: 192.168.0.1 192.168.0.2 و غيره... روش كار: براي شروع كار ابتدا يكي از آي بي ها را انتخاب مي كنيم (سعي مي كنيم تا صاحب آي پي مورد نظر از جنس مخالف باشد :D ) و دستور زير را براي آن آي پي مي نويسيم: NET SEND IP MESSAGE كه به ترتيب: NET SEND : دستور اوليه مي باشد. IP : اي پي شخص مورد نظر. MESSAGE : پيغام مورد نظر مي باشد
نوشته شده در دوشنبه دوم شهریور 1388 توسط میلاد بیرانوند | لينك ثابت
|
عاريف اوليه شبكه تعريف شبكه هاي كامپيوتري (Computer Network ) : مجموعه اي از كامپيوتري خود مختار و مستقل كه به يكديگر متصل بوده و با هم تبادل اطلاعات مي نمايند. تعريف اينترانت (Intranet ) : شبكه هاي مربوط به يك سازمان يا مجموعه خاص كه به صورت منطقي يا فيزيكي از اينترنت جدا مي باشد.اين شبكه ها معمولا تركيبي از شبكه هاي LAN و WAN هستند.اينترانت ها ممكن است در نقاطي به اينترنت متصل باشند يا هيچ نقطه اتصالي به آنها نداشته باشند. تعريف اكسترانت ( Extranet ) : به لايه هاي ارتباطي و نقاط اتصال Intranet و Internet گفته مي شود .اكسترانت ها از بعد امنيتي براي شبكه ها بسيار حياتي مي باشند . زيرا محلي هستند براي نفوذ به شبكه و ورود ويروسها . معمولا اطلاعات عمومي مربوط به اينترانت ها يا سازمانها در اين قسمت ها قرار مي گيرند. تعريف اينترنت (Internet ) : مجموعه اي از شبكه هاي مستقل و مرتبط بهم مي باشد كه با هم تبادل اطلاعات مي كنند و گستره آن تمام دنيا مي باشد ، به عبارت ديگر Internet مجموعه اي از Internet ها (Internal network ) و يا مجموعه اي از Interanet ها و Extranet ها مي باشد ، و بزرگترين WAN موجود در جهان مي باشد . سخت افزار شبكه : سخت افزار شبكه را از دو ديدگاه مورد بررسي قرار مي دهيم : ديدگاه تكنولوژي و ديدگاه سخت افزار/ مقياس 1- LAN (Local Area Network ) 2- MAN (Metro Palitian Network) 3- WAN (Wide Palitian Network) شبكه LAN : از خواص اين نوع شبكه ها مي توان سرعت و كارايي بالا و فواصل كم را نام برد.(حداكثر در حد چند كيلومتر يا چند صد متر) در اين شبكه ها تعداد ايستگاههاي كاري محدود بوده و شبكه به يك سازمان يا محيط يك اداره ، يك ساختمان محدود مي شود. برخي از توپولوژي هاي مربوط به شبكه هاي محلي به قرار زير مي باشد: الف ) توپولوژي خطي( BUS ): در اين نوع توپولوژي كليه ايستگاهها از طريق يك كانال فيزيكي مشترك به يكديگر متصل هستند و انتقال اطلاعات از طريق اين كانال انجام مي شود ، مزيت اين پروتكل سادگي و هزينه پايين آن است و مشكل عمده آن سرعت و كارايي كانال مي باشد. ب) توپولوژي حلقوي (Ring): در اين نوع توپولوژي كليه ايستگاهها در يك ساختار بسته حلقوي به يكديگر متصل مي شوند. در واقع در اين شبكه كامپيوتر ها اطلاعات را دست به دست مي نمايند و جهت چرخش اطلاعات در شبكه ثابت و به يك سمت مي باشد. ج)توپولوژي ستاره (Star): در اين توپولوژي يك دستگاه متمركز كننده به عنوان هسته مركزي شبكه وجود دارد. و ساير ايستگاهها مستقيما به اين دستگاه متصل مي شوند كه شكل حاصل يك ستاره است به علت كارايي بالا و ارزان بودن تجهيزات امروزه اين شبكه جايگزين ساير شبكه ها شده است. شبكه هاي MAN ( Metropolitan Area Network ): معمولا شبكه هاي MAN با اتصال راه دور چندين شبكه محلي در مقياس هايي مانند يك شهر در صورت امكان براي فواصل راه دور از فيبر نوري، اتصال بي سيم، خطوط اجاره اي و ساير امكانات LAN يا WAN استفاده مي شود. انتخاب نوع اتصال بستگي به شرايط محيطي ، زير ساخت شهري و يا سياستهاي كلي سازمان دارد. شبكه هاي WAN: اين نوع شبكه ها معمولا محدوديت مقياس جغرافيايي ندارند، اين شبكه ها از اتصال راه دور شبكه هاي كوچكتر بوجود آمده اند و داراي ساختار يكنواخت نيستند؛ زيرا اولا شبكه هاي محلي با توپولوژيهاي مختلف پياده سازي مي شوند، ثانيا ماشينهاي موجود در اين شبكه ها از سخت افزار و نرم افزار متفاوتي استفاده مي كنند و به طور ذاتي با هم سازگار نيستند. اصول طراحي شبكه و لايه بندي: براي طراحي شبكه ها معمولا از طراحي لايه اي استفاده مي شود. دليل اين كار سادگي پياده سازي و خطايابي مي باشد. نمونه هايي از اين طراحي ها مدل OSI و TCP/IP مي باشد، كه در مورد آنها بيشتر خواهيم گفت. مدل OSI: اين مدل داراي هفت لايه زير مي باشد: 1- Physical layer ( لايه سخت افزاري ) پايين ترين لايه مي باشد . 2- Data link layer 3- Network layer 4- Transport layer 5- Session layer 6- Presentation layer 7- Application layer ( لايه كاربردي ) بالاترين لايه مي باشد. هيچ يك از پروتكلهاي واقعي پياده سازي شده كاملا منطبق بر مدل OSI نيستند.
نوشته شده در دوشنبه دوم شهریور 1388 توسط میلاد بیرانوند | لينك ثابت
|
آيا تا به حال برايتان پيش آمده است كه كار نسبتاً ضروري با سيستم خود داشته باشيد و به محض زدن دكمه Power ببينيد كه دستگاه روشن نمي شود و آيا تا به حال برايتان پيش آمده است كه دستگاهتان با فاصله زماني كوتاهي هنگ كند و يا صدا و يا احياناً دودي....به ادامه مطلب بروید
منبع تغذيه Power Supply منبع تغذيه، يك دستگاه الكتريكي است كه مسئول تأمين و تنظيم جريان الكتريكي در رايانه مي باشد. اين قطعه به صورت جعبه اي بزرگ و مستقل در جعبه رايانه قرار دارد و بيشتر خرابي ها را در رايانه به وجود مي آورد. كار منبع تغذيه اين است كه ولتاژ متناوب.....به ادامه مطلب بروید
حافظه با آن كه واژه حافظه را مي توان براي هر نوع وسيله ذخيره سازي به كار برد، اما بيشتر براي مشخص نمودن حافظه هاي سريع با قابليت ذخيره سازي موقت استفاده مي شود. زماني كه پردازنده مجبور باشد براي بازيابي اطلاعات به طور دائم از هارد استفاده نمايد طبيعتاً سرعت عمليات..... به ادامه مطلب بروید
كارت گرافيكي براي اينكه بتوان در صفحه نمايش رايانه ، تصويرهاي مربوط به داده ها و اطلاعات را مشاهده نمود بايد ارتباطي بين مادربرد و نمايشگر برقرار شود ، به همين دليل كارت گرافيكي در يكي از شكاف هاي توسعه مادربرد قرار مي گيرد و يا يك كابل به مادربرد وصل مي شود و نمايش اطلاعات....ادامه مطلب بروید
حوه قرار گيري اطلاعات در هارد اطلاعات بر روي سطح هر يك از صفحات ديسك سخت در مجموعه اي به نام سكتور و شيار ذخيره مي گردد. شيارها دواير متحدالمركزي هستند(نواحي زرد) كه براي هر يك از آنها تعداد محدودي سكتور(نواحي آبي) با ظرفيتي بين ۲۵۶ و ۵۱۲ بايت ايجاد مي گردد. اين سكتورها همزمان با آغاز فعاليت سيستم عامل......به ادامه مطلب بروید
كارت صدا (?) عمليات كارت صدا كارت صدا چهار عمليات خاص در ارتباط با صدا انجام مي دهد: - ضبط صدا با حالات متفاوت - پخش موزيك هاي از قبل ضبط شده مانند...... ادامه مطلب بروید ادامه مطلب
نوشته شده در دوشنبه دوم شهریور 1388 توسط میلاد بیرانوند | لينك ثابت
|
شاید تابحال با مشکلات عجیب و غریبی برخورد کرده باشید ، یکی از دلایل این مشکلات ، می تواند مشکل سکتور خراب و یا همان Bad Sector باشد . شاید شما از این واژه اطلاعی نداشته باشید ، پس در ابتدا به تعریف مختصری از بد سکتور می پردازیم.
هارد به قطعات بسیار کوچکی بنام سکتور تقسیم می شود.وظیفه این سکتورها ذخیره ی اطلاعات می باشد. حال ممکن است بدلیل فرمت زیاد هارد ، ضربه ی فیزیکی ، وجود برخی از ویروس ها و فایلهای مخرب و … برخی از سکتور های هارد آسیب ببینند ، که در این صورت به این حالت بدسکتور گفته می شود . در صورتی که سکتوری خراب شود دیگر اطلاعات درون آن نگه داری نمی شوند و حتماً می دانید که همین موضوع باعث از دست دادن اطلاعات و مشکلات بسیار دیگری می شود. بد سکتور به دو شکل سخت افزاری و نرم افزاری وجود دارد ، در صورتی که ایراد سخت افزاری باشد دیگر تقریباً امکان تعمیر وجود ندارد و تنها کاری که می توان کرد پوشاندن سکتور های خراب برای غیر فعال کردن آنها می باشد. اما در در بسیار از موارد ایراد نرم افزاری است و بنابراین بوسیله ی برنامه های گوناگون تعمیرگر هارد (hard disk repair) قادر خواهیم بود تا این مشکل را برطرف کنیم.
در این مطلب به معرفی چندین برنامه ی گوناگون در زمینه تعمیر ایرادات هارد دیسک می پردازیم.
HDD Regenerator نام برنامه ای است که با آن قادر خواهید بود مشکلات سکتور خراب ویندوز خود را شناسایی و رفع کنید . بوسیله ی این نرم افزار یک سی دی و یا فلاپی بوت را ساخته و از بوت رایانه خود مشغول به شناسایی ایرادات هارد خود می شوید ، محیط کاری این برنامه ساده است ولی در عین حال برنامه ای قدرتمند می باشد. از جمله ویژگی های اصلی این برنامه می توان موار زیر را نام برد:
* یافتن سکتور های خراب فیزیکی موجود بروی سطح هارد دیسک * توانایی تعمیر سکتورهای خراب فیزیکی (ایرادات مغناطیسی) موجود بروی سطح هارد دیسک * قابلیت سازگاری با سیستم فایلهای Fat و NTFS و …. و حتی هاردهای فرمت نشده * توانایی ساختن سی دی یا فلاپی بوت برای اجرا شدن در هنگام بوت سیستم بطور خودکار
Norton Disk Doctor یا همان NDD از قدیمی ترین نرم افزارها رفع مشکلات بدسکتور می باشد و حتماً دوستانی که از گذشته با کامپیوتر کار می کردند ، به یاد دارند که چگونه این نرم افزار ما را در رفع سکتور های خراب مخصوصاً فلاپی دیسک ها یاری و کمک می کرد. محیط این برنامه نیز بسیار ساده هست و براحتی کار کردن با این نرم افزار را فرا خواهید گرفت . البته این نرم افزار قبلاً زیر مجموعه ی Norton Utilities بوده است ولی هم اکنون زیر مجموعه ی System Works می باشد . در تعریف این نرم افزار از سایت Symantec می خوانیم که :
* این نرم افزار در مقابل از دست دادن اطلاعات به شما کمک می کند و بوسیله ی چک کردن جداول ذخیره ، جداول فایلهای اختصاصی ، بررسی دایرکتوری و انجام تستهای آنالیز سطوح حساس و مهم ، از درستی و صحت هارد شما مطمئن می شود. این نرم افزار قادر خواهد بود تا به طور خودکار روش های مختلفی را برای تعمیر هارد شما را بکار گیرد.
PowerMax نرم افزاری است که برای تشخیص صحت خواندن و نوشتن هاردهای مکستور (Maxtor)ساخته شده است. تست هایی که توسط این برنامه بروی هارد شما انجام می شود ، بی عیب بدون هارد شما را مشخص می کند. PowerMax برنامه ای موثر برای هادرهای IDE و هاردهایی با ظرفیت بالاتر از ۵۰۰ مگابایت به بالا می باشد. به هر حال این نرم افزار تایید شده ی شرکت Maxtor می باشد و از آنجایی که هاردهای ما بیشتر از نوع Maxtor هست ، مطمئناً استفاده از این نرم افزار برای رفع عیب های هارد هایمان مفید خواهد بود. بعد از نصب ، این نرم افزار از شما یک فلاپی دیسک می خواهد تا یک فلاپی بوت را برای نرم افزار بررسی هارد در همان بوت سیستم ایجاد کند.
SeaTools نام یک نرم افزار دیگر است که هم اکنون نیز سایت Maxtor آنرا برای رفع ایرادات هارد به شما معرفی می کند . این نرم افزار به دو صورت وجود دارد ، یکی برای کار در هنگام بوت و دیگری برنامه ای سازگار با ویندوز . این برنامه از هارد شما تست های همچون S.M.A.R.T Check ، Drive self Test و Generic Test را می گیرد ، البته من به شخصه در این برنامه یافتن و رفع بد سکتور هارد را ندیدم ولی مطمئناً HDD Test های انجام شده توسط این برنامه شما را در یافتن ایرادات هاردتان کمک خواهد کرد. البته توجه کنید که نسخه سازگار با لینکوس هم برای این برنامه موجود می باشد.
در ادامه برنامه های دیگری را به صورت تیتروار برای رفع ایرادات هاردتان معرفی خواهیم کرد.
برای دانلود برنامه های معرفی شده به لینک زیر مراجعه کنید.
نرم افزار PartitionMagic 8.0 تولید شرکت PowerQuest می باشد و یکی از قدرتمند ترین و مطمئن ترین نرم افزارها و بهترین آنها برای پارتیشن بندی هارد دیسک می باشد . با این نرم افزار شما به راحتی می توانید حتی با وجود داشتن اطلاعات بر روی هارد دیسک و بدون از بین رفتن اطلاعات اقدام به ایجاد تغییرات در پارتیشن بندی هارد دیسک یا هارد دیسکهای کامپیوترخود از قبیل موارد زیر نمایید . create, یا ساختن پارتیشن delete, یا پاک کردن یک پارتیشن merge, یا به هم چسباندن دو پارتیشن و یکی نمودن آنها Resize, یا اضافه یا کم نمودن ظرفیت پارتیشن Split, یا دو تیکه نمودن پارتیشن convert file systems of partitions یا تبدیل سیستم فایل یا Fat یک پارتیشن به یک سیستم فایل یا « فت » دیگر . بعلاوه با ایجاد پارتیشنهای مختلف می تواند هارد دیسک شما را برای نصب سیستم های عامل مختلف آماده سازد تا شما بتوانید کامپیوتر خود را مولتی اوپراتینگ سیستم کنید . این نرم افزار با ایجاد یک منوی PQBoot for Windows به شما کمک می کند تا بتوانید از داخل ویندوزتان به یک سیستم عامل دیگر که بر روی یک پارتیشن دیگر نصب شده است Restart کنید ! و . . .
قبل از پرداختن به این نرم افزار و آشنایی با آن لازم است اندکی با ساختار هارد دیسک ها آشنا شوید . هارد دیسک یا هارددرایو از اصلی ترین و سریعترین راههای ذخیره سازی و دسترسی به اطلاعات و داده ها می باشد . امروزه همه کامپیوترها دارای درایو هارد برای ذخیره سازی اطلاعات و یا نصب سیستم های عامل می باشند . هارد دیسک از چند بخش عمده ی ؛ صفحه های دیسک ، هد و بازوی نگهدارنده ی آن ، شاسی یا پایه و قاب اصلی ، چرخاننده هد ، کنترلر هارد و موتور چرخاننده هارد دیسک . به طور کلی نوشتن و یا خواندن اطلاعات با کمک و همکاری این مجموعه امکان پذیر می باشد ، ولی محل اصلی ذخیره سازی اطلاعات همان صفحات دایره ای شکل می باشند که برروی هم و با اندکی فاصله چیده شده اند . این صفحه ها توسط موتور چرخاننده هارد دیسک با سرعت زیاد ( ۵۴۰۰ یا ۷۲۰۰ دور در دقیقه RPM ) می چرخند و امکان دستیابی به اطلاعات در نقاط مختلف صفحه را به کمک کنترلر هدها به نوکهای خواننده یا نویسنده اطلاعات می دهند . هر یک از صفحات هارد شامل مؤلفه های زیر می باشد : تراک ها که عبارت است از یک دایره نازک کامل بر روی هر صفحه ، سکتورها که به بخش کوچکی از تراک می گویند و سیلندرها که به مجموعه تراکهای هم قطر برروی هر صفحه می گویند . با توجه به اینکه برای خواندن اطلاعات از روی دیسک که در حقیقت بر روی سکتورها نوشته شده است و هر سکتور در داخل تراکها قرار دارد و هارد دیسک باید یک یا چند دور کامل بزند و از طرفی در صورتی که اطلاعات بر روی هارد به صورت پراکنده وجود داشته باشد ( که در اغلب موارد به دلیل دفراگ نشدن هارد چنین است ) نیاز است که هد چندین و چند بار جابجا شده و هارد دیسک نیز به دور خود بچرخد . محدود نمودن این محوطه یا به بخشهای کوچک تقسیم نمودن آن نه تنها دسترسی به اطلاعات را سریعتر می نماید بلکه از استهلاک سریع هارد دیسک نیز جلوگیری می کند ، بعلاوه موجبات طبقه بندی اطلاعات و نصب چندین سیستم عامل بر روی یک هارد دیسک را فراهم می کند و … . برای راحتی تصور پارتیشن بندی هارد دیسک می توانید یک کیک تولد دایره ای شکل را مجسم کنید که آن رابا چاقو تکه تکه می کنید تا به هرکسی یک تکه از آن را بدهید . این عمل بر روی هارد دیسک توسط برنامه های پارتیشن بندی از جمله PartitionMagic انجام می شود .
نکته : در ابتدای کار توجه شما را به یک نکته اساسی جلب مبکنم و آن تفاوت بین نرم افزار PartitionMagic و Fdisk میباشد.در این باره باید گفت جدا از پوشته گرافیکی و جذاب پارتیشن مجیک و امکانات اضافه و خلاق آن ، مهمترین تفاوت بین این دو برنامه در این است که Fdisk همواره قبل از نصب سیستم عامل وارد معرکه شده و اقدام به پارتیشن بندی میکند.اما PartitionMagic از آنجایی که یک برنامه تحت ویندوز محسوب میشود طبیعتا پس از نصب ویندوز بر روی سیستم نصب شده و میتواند کلیه نیاز های شما را در رابطه با مدیریت و پارتیشن بندی هارد دیسک به انجام برساند.ضمنا در Fdisk همه چیز بصورت دستی بوده و در واقع این شما هستید که پس از پارتیشن بندی توسط Fdisk می بایست کامپیوتر را بوت کرده و سپس عملیات مربوط به فرمت کردن کلیه پارتیشن های ایجاد شده را تک تک انجام دهید.در حالی که در پارتیشن مجیک ، پس از تعیید نهایی ( Apply ) و آغاز مرحله شروع عملیات ،کلا سیستم وزمام و اختیار آن در اختیار پارتیشن مجیک قرار گرفته و کلیه امور مربوط به راه اندازی مجدد کامپیوتر بطور کل، پروسه عملیات شامل فرمت سیستم و غیره تماما توسط پارتیشن مجیک انجام گرفته و شما صرفا ناظر انجام مراحل عملیات هستید و نه چیزی بیشتر! برای نصب PartitionMagic 8.0 به موارد ذیل نیاز دارید : الف) حداقل ۷۰ مگابایت فضا خالی بر روی هارد دیسک ب) سی دی رام ( هر سرعتی ) ج) دو عدد فلاپی دیسکت برای ایجاد ریسک دیسک در صورت نیاز ( این دو عدد فلاپی که در پایان نصب نرم افزار ساخته می شود به عنوان دیسکتهای BootAble برای پارتیشن بندی بدون داشتن سیستم عامل بر روی هارد دیسک می باشد ) د) VGA با رزولوشن ۸۰۰ x 600 pixels هـ) سیستم عامل ویندوز ، با شرایط زیر : سیستم های عامل Windows 95b - Windows 98 SE Windows Me – Windows NT 4.0 - با حداقل حافظه یا رم۳۲ MB* Pentium/ و پردازنده ۱۵۰ MHz سیستم عامل Windows XP - Windows 2000 Professional با حداقل رم ۱۲۸MB و پردازنده Pentium/233MHZ ( حداقل رم برای ویندوز ۲۰۰۰ به میزان ۶۴MB ) در صورتی که از سی دی BootAble اورجینال PartitionMagic 8.0 یا از فلاپی BootAble آن استفاده می کنید شما براحتی می توانید تحت هر سیستم عاملی از این نرم افزار استفاده نمایید . برای ساختن فلاپی دیسکت بوت ، می توانید در هنگام نصب نرم افزار با پاسخ مثبت به درخواست برنامه برای ساختن دیسکت بوت موافقت نمایید یا اینکه بعد از نصب از طریق منوی Start _ Programs _ PowerQuest PartitionMagic 8.0 _ PartitionMagic 8.0 Tools _ Create Rescue Disks . این کار را انجام دهید . اما اگر ویندوز ندارید در این صورت در محیط Command Prompt در داخل دایرکتوری EnglishDOSMAKE فرمان MAKEDISK A: را صادر کنید .
در این قسمت تصمیم به آموزش این نرم افزار گرفته ایم امیدوارم که از این آموزش لذت ببرید (دانلود در بخش ادامه مطلب….)
برای نصب ویندوز XP دو شیوه وجود دارد. در حالت اول ممكن است شما در سیستمتان نسخه های دیگری از ویندوز را نصب كرده باشید. در این حالت با قرار دادن سی دی ویندوز XP می توانید شروع به نصب این برنامه بكنید. در حالت دوم كه ما در اینجا به توضیح جامع آن می پردازیم یا در سیستم تان از قبل ویندوز نصب نشده است یا دچار مشكل شده و قابل اجرا نیست یا اینكه شما می خواهید خودتان كنترل كامل بر روی فرایند نصب اعمال كنید.
در این وضعیت شما باید ابتدا سیستم را از طریق CD-ROM راه اندازی كنید. بسته به نوع سیستم تان باید درایو راه انداز سیستم خود را از هارد به CD-ROM تغییر دهید.
در Mother Board های جدید گزینه ای با نام Boot وجود دارد كه می توانید آن را انتخاب كنید . سپس با فلش های جهت دار بر روی گزینه اول رفته و كلید Enter را فشار دهید. از لیست نمایان شده CD-ROM را انتخاب كنید . برخی از Mother Board ها در این قسمت نام CD-ROM شما را نشان می دهند. مثلاً اگر شما از مدل ASUS استفاده می كنید این نام را مشاهده خواهید كرد. در صورتی كه در گزینه های پائینی نام CD-ROM شما انتخاب شده است می توانید با استفاده از كلید های “+” یا “-“ صفحه كلید ترتیب قرار گیری آنها را تغییر دهید. توجه داشته باشید كه برای نصب ویندوز حتماً باید CD-ROM در اولین گزینه قرار گیرد.
در سیستم های قدیمی تر Boot سیستم اصولاً در حالت A/C قرار دارد كه باید به CD-ROM تغییر كند.
پس از اعمال این تغییرات كلید F10 را فشار داده و با انتخاب گزینه Y تغییرات اعمال شده را ذخیره كنید.
سیستم را مجدداً Restart كنید و پس از نمایان شدن كلید Press any Key … یكی از كلید های صفحه كلید را فشار دهید تا سیستم از طریق سی دی Boot شود .
برنامه شروع به كپی فایلهای مورد نیاز خود می كند.
سپس مطابق شكل زیر با پنجره ای با سه گزینه مواجه خواید شد كه با فشار دادن كلید ENTER ویندوز شروع به نصب می كند.
فشردن كلید R در سیستم باعث مرمت و بازسازی اطلاعات ویندوز قبلی شما می شود( این گزینه برای مواردی استفاده می شود كه شما از قبل بر روی سیستم خود ویندوز XP نصب كرده اید ولی با بروز مشكلاتی نمی توانید به درستی از آن استفاده كنید و این قسمت سعی در كپی و بازسازی برخی فایلهای مورد نیاز كرده و سیستم را مجدداً در وضعیت اجرایی و عملیاتی قرار می دهد)
فشردن كلید F3 نیز امكان خروج از مراحل نصب را فراهم می كند.
برای ادامه نصب كلید ENTER را فشار دهید . پنجره ای مطابق شكل زیر نمایان شده كه شرح توضیحات مربوط به توافق نامه استفاده از این سیستم عامل است . با انتخاب كلید F8 از این صفحه عبور كنید.
جون هر کی دوس داری ۱ نظر بده
برنامه Setup شروع به بررسی سیستم شما كرده تا نسخه های قبلی سیستم عامل ویندوز را در صورت وجود در سیستم تشخیص می دهد. پس از بررسی سیستم پنجره ای همانند شكل زیر نمایان شده و درایو های سیستم شما را لیست می كند. شما در این قسمت می توانید مسیری كه برای نصب ویندوز مورد استفاده قرار می گیرد را تعیین كنید.
تصویر زیر مربوط به حالتی است كه سیستم از قبل فاقد هیچ نوع سیستم عاملی بوده و هارد آن نیز پارتیشن بندی و فرمت نشده است . فضای هارد مذكور بصورت Unpartitioned و 4 گیگابایت نشان داده شده است.
شما می توانید برای نصب ویندوز این فضا را تقسیم كنید. تقسیم فضا در این مرحله همانند استفاده از فرمان Fdisk صورت می گیرد.
برای این منظور كلید C در صفحه كلید را انتخاب كرده و سپس در پنجره بعدی فضای مورد نظر خود را در آن وارد كنید.
پس از تایید مجدداً به صفحه Unpartitioned ارجاع داده می شوید. مجدداً بر روی فضای Unpartitioned رفته و كلید C را انتخاب كنید. در این مرحله اگر مایل بودید درایو های دیگری ایجاد كنید فضای مورد نیاز را وارد كنید و در غیر این صورت كلید Enter را فشار دهید تا كل فضای باقی مانده به درایو دوم اختصاص داده شود.
اگر از قبل سیستم شما پارتیشن بندی شده یا اگر سیستم عاملی از قبل بر روی آن نصب می باشد شما می توانید درایو مورد نظر خود را جهت نصب ویندوز انتخاب كنید.
توجه : در صورتی كه می خواهید سیستم عامل ویندوز قدیمی خود ( مثلاً 98 یا 2000 یا ME یا ... ( را حفظ كنید، نباید ویندوز XP را بر روی درایوی كه این سیستم عامل ها در آن نصب شده اند ، نصب كنید . انجام این كار با تداخل در برنامه ها و پوشه های شما بالاخص پوشه Program Files ، باعث بروز برخی ایرادات خواهد شد.همانطور كه در بالا عنوان شد، اگر شما سیستم خود را از قبل پارتیشن بندی كرده باشید در این پنجره نام آنها را مشاهده خواهید كرد. حال ممكن است شما بخواهید قبل از پیاده سازی و نصب ویندوز XP تغییری در تعداد یا حجم پارتیشن های خود ایجاد كنید.
برای این كار باید بر روی نام درایو مورد نظر رفته و كلید D را در صفحه كلید انتخاب كنید. در پنجره بعدی و برای تایید حذف كلید L را فشار دهید. پس از انتخاب این گزینه مجدداً در صفحه با فضایی تحت عنوان Unpartitioned مواجه خواهید شد كه باید مطابق روض فوق الذكر آن را به درایو خاصی تخصیص دهید.
در برخی موارد پس از تخصیص فضا و پارتیشن بندی ، فضایی اندك بصورت Unpartitioned باقی می ماند كه می توانید از آن صرفنظر كنید.
توجه : حذف یك پارتیشن باعث از بین رفتن كل اطلاعات موجود در آن خواهد شد. از این رو حتماً قبل از انجام چنین كاری اطلاعات پارتیشن خود را بررسی كرده و در صورت نیاز نسخه پشتیبانی از آن تهیه كنید.
برای شروع نصب بر روی نام درایو مورد نظر رفته و كلید ENTER را فشار دهید .
در صورتی كه در این مرحله قصد اتمام فرایند نصب را دارید و می خواهید از این برنامه خارج شوید كلید F3
را انتخاب كنید.
نظر نمیدی؟
پس از این مرحله با صفحه ای مواجه خواهید شد كه چهار گزینه مختلف Format در آن قابل انتخاب است.
مطابق استاندارد های كامپیوتری دو نوع قالب بندی و فرمت برای هارد ها مورد استفاده قرار می گیرد. حالت اول و قدیمی كه مورد استفاده سیستم عامل های ویندوز 98 بود كه با عنوان FAT از آنها نام برده می شود و در حالت بعدی كه از لحاظ امنیتی و سرعت عملكرد بهتری دارد كه NTFS نامیده می شود.
گزینه اول و سوم در این صفحه هر دو به حالت قالب بندی NTFS اشاره دارد. انتخاب گزینه اول فرمت هارد را در وضعیت Quick و به سرعت انجام می دهد ولی حالت سوم مدت زمان بیشتری به خود اختصاص داده و درایو تعیین شده را بطور كامل فرمت می كند( اگر شما از قبل دراوی خود را فرمت نكرده اید یا اگر پارتیشن بندی خود را تغییر داده اید باید از حالت سوم استفاده كنید.
به همین ترتیب گزینه دوم و چهارم نیز مربوط به قالب بندی FAT است.
نظر یادت نره گلابی
توجه : اگر شما در سیسیتم تان ویندوز 98 یا ME داشته باشید و گزینه NTFS را انتخاب كنید، پس از اتمام مرحله نصب ویندوز و با اجرای وسندوز 98 یا ... دیگر به پارتیشن NTFS دسترسی نخواهید داشت و این درایو تنها از طریق ویندوز XP در دسترس شما قرار خواهد گرفت.
با توجه به توضیحات فوق نوع فرمت و قالب بندی سیستم را انتخاب كرده و كلید ENTER را فشار دهید.
برای صرفنظر كردن از مرحله نصب می توانید كلید ESC را فشار دهید.
نظر یادت نره گلابی
پس از این مرحله پنجره دیگری نمایان شده و سسیستم شما پس از مدتی Restart می شود.
نظر یادت نره گلابی
پس از راه اندازی سیستم شما نباید كلیدی را در هنگام نمایان شدن Press Any Key فشار دهید و باید مراحل نصب از طریق هارد انجام شود( بهتر است در این مرحله وارد BIOS سیستم خود شده و آن را به حالت اول بازگردانید) .
از این قسمت فرایند اصلی نصب ویندوز با نمایان شدن شكل زیر آغاز می شود.
بطور معمول مدت زمان بالای 50 دقیقه جهت نصب به شما نشان داده می شود.
پس از اتمام مراحل Collecting information ، Dynamic Update ، Preparing installation به مرحله Installing Windows می رسیم.
پنجره ای كه در این قسمت دیده می شود مربوط به تنظیمات Regional and Language Options می باشد. در این قسمت با انتخاب گزینه Customize و Details كشور و زبان خود را انتخاب كنید ( ایران ، فارسی) . البته پس از انجام نصب و از طریق Control Panel نیز می توان این تغییرات را اعمال كرد. اگر مشكلی با این قسمت دارید می توانید بدون اعمال تغییری گزینه Next را انتخاب كنید.
نظر یادت نره گلابی
در پنجره Personalize your Software نام خود را در قسمت Name و كلمه ای دلخواه به عنوان نام سازمان یا موسسه خود در قسمت Organaize وارد كنید ( این اسامی اختیاری است و هر چیزی می تواند باشد. مثلاً Home ).
نظر یادت نره گلابی
در قسمت بعد شما باید رمز یا سریالی كه برای نصب ویندوز XP مورد استفاده قرار می گیرد را وارد كنید.
پس از بررسی رمز وارد شده از طرف شما و در صورت صحیح بودن آن پنجره Computer Name and Administrator Password را مشاهده خواهید كرد.
شما باید در قسمت Computer Name یك نام دلخواه برای سیستم خود وارد كنید.
در قسمت Administrator password رمز عبوری كه كاربر مدیر سیستم برای ورود به آن نیاز دارد را وارد كنید. در قسمت Confirm نیز مجدداً این كلمه را وارد كنید.
در صورت تمایل می توانید رمزی در این دو قسمت انتخاب نكنید و آن را خالی رها كنید.
نظر یادت نره گلابی
در صفحه Date and Time Settings می توانید موقعیت جغرافیایی خود را انتخاب كنید. از منوی آبشاری Time Zone ، گزینه Tehran را یافته و انتخاب كنید.
مرحله بعد مربوط به تنظیمات كارت شبكه سیستم شماست. بر روی دكمه NEXT این قسمت كلیك كنید تا از این مرحله عبور كنید.
نظر یادت نره گلابی
در پنجره Workgroup or Computer Domain نیز تنظیم پیش فرض كه WORKGROUP است را تایید كرده و با انتخاب گزینه NEXT این مرحله را نیز به اتمام برسانید.
نظر یادت نره گلابی
تا اینجا مراحل اصلی نصب ویندوز به پایان رسیده و شما با شكلی همانند طرح زیر مواجه خواهید شد.
بسته به نوع درایور كارت گرافیك و اندازه بزرگنمایی مانیتورتان ممكن است با پیغامی همانند پیغام شكل زیر مواجه شوید. در هر حال دكمه OK را در آن انتخاب كنید.
بهپنجره آبی رنگ Wellcome to Microsoft Windows وارد خواهید شد. برای ادامه مراحل بر روی دكمه NEXT كلیك كنید.
گزینه No, not at this time را در پنجره Ready to Register انتخاب كنید و سپس دكمه Next را در آن صفحه كلیك كنید.
همانطور كه در شكل زیر مشاهده می كنید، در پنجره Who will use this computer شما می توانید نام پنج كاربری كه از سیستم استفاده می كنند را وارد كنید. البته وارد كردن تمامی این فیلدها ضروری نیست و شما می توانید در قسمت Your Name تنها نام خود ( یا هر نام دلخواهی ) را وارد كرده و بقیه آنها را خالی رها كنید. سپس دكمه NEXT را انتخاب كنید.
در مرحله آخر و برای ورود به ویندوز دكمه Finish را در پنجره Thank you انتخاب كنید.
نكات مهم :
حتماً قبل از اتصال به اینترنت یك نسخه جدید از آنتی ویروس ها را بر روی سیستم خود نصب كنید و پس از اتصال به اینترنت و در فواصل كوتاه مدت آن را بروز رسانی كنید.برای جلوگیری از ورود ویروسها و برنامه های مخرب همانند كرم بلستر قبل از اتصال به اینترنت باید آخرین نسخه های Patch مربوط به ویندوز راكه در بازار وجود دارد بر روی سیستم تان نصب كنید
نظر یادت نره گلابی
نوشته شده در دوشنبه دوم شهریور 1388 توسط میلاد بیرانوند | لينك ثابت
|
